داخلا نمبر 3366
عنوان آفـيم
شاخ فصل
پڙهيو ويو 430 ڀيرا
داخلا جو حوالو انسائيڪلوپيڊيا سنڌيانا (جلد پهريون)

آفـيم

آفـيم: پوست (پُست) جي ڏوڏين جو رس (ڪچن ڏوڏن کي چير ڏبا ته رس نڪرندو) جيڪو ڪاري رنگ جو ٿيندو آھي. سڪل ڏوڏين کي ڪاڙھي انھن مان پڻ آفيم ڪڍبو آھي. هڪ خيال موجب آفيم اصل ۾ سنسڪرت ٻوليءَ جو لفظ آھي اھ + ڦيڻ = نانگ جھڙي ڪاري گجي، يا نانگ جي وات مان نڪتل زھر جھڙي ڦيڻ (جيڪا نشو ڪري ۽ مرڻ جھڙو ڪري ڇڏي). پوست جي ٻوٽيءَ جو گل تمام ڳاڙھو ۽ ٻين گلن کان سھڻو ٿئي ٿو. فارسي ٻوليءَ ۾ ان گل کي ”گل لاله“ چوندا آھن.
حڪيمن جو چوڻ آهي ته آفيم طبي لحاظ کان ظاھري ۽ باطني حَسُن کي سست ڪندڙ آھي، ان جي کائڻ سان ننڊ ايندي آھي ۽ گھڻي سور جي حالت ۾ آرام ڏيندو آھي. رت جي دستن کي بند ڪندو آھي. کنگھه، زڪام، پگھر جي گھڻائيءَ، معدي ۽ سيني جي رطوبت کي خشڪ ڪندو آھي. يوناني دوائن ۾ پڻ استعمال ڪيو ويندو آهي. آفيم کي سنڌ ۾ ”امل“ پڻ چوندا آھن. آفيم جو وڏي ۾ وڏو مرڪز افعانستان ۽ پاڪستان جا اتر اولهه وارا علائقا آهن.


هن صفحي کي شيئر ڪريو

هن داخلا لاءِ تاريخ جا حوالا موجود نه آهن

فصل - ڀاڱي جون ٻِيون داخلائون

باڊڻِ
بانٺ
بجر
ٻاجهري
ٻاجهر
اڙد
ٻنگ لڻڻ
اسپنگر
بري
آڌائون
فصل ڀاڱي جا وڌيڪ مضمون