داخلا نمبر 2742
عنوان اوطاق
شاخ ماڳ مڪان
پڙهيو ويو 268 ڀيرا
داخلا جو حوالو انسائيڪلوپيڊيا سنڌيانا جلد پهريون

اوطاق

اوطاق: هيءُ ترڪي ٻوليءَ جو لفظ آهي، جيڪو گهر جي جاءِ کانسواءِ ٻاهر ڪچهري ڪرڻ يا ويهڻ واريءَ جاءِ کي چئبو آهي. انهيءَ کي ”مهمان خانو“ به چئجي، جيئن:
”اچين جي اوطاق، مون ساريندي سپرين.“
سنڌ ۾ گهڻو ڪري هرهڪ ڳوٺ جي چڱي مڙس جي اوطاق هوندي آهي، جنهن ۾ آئي وئي ديسي پرديسي مهمان جي پرگهور ڪئي ويندي آهي .


لفظ اوطاق هيٺين داخلائن ۾ پڻ استعمال ٿيل آهي
باريجي
بانٺيري
ٻانڌاڻ
ٻانهون خان شيخ
ٻاوري (ديهه)
ٻنون (شهر)
اعجاز عليم عقيلي
ٻيڙين جا قسم
الهه بخش سگهڙ 1
ابڙو شمس الدين
آخوند نور محمد ڀٽي
اجمير
بشير بيوس اوٺو
اوطاق
انور پيرزادو
بلاول اوٺو
بلاول شاهه حسيني
بيت
اوتارو
بونهري
ارباب امير حسن
آچر فقير مڱڻهار
ٻني سنڌو سيوا سنگهه
ڀاڻوسر
ڀائي کيمچند
ڀٽارو
تنبور
ڀڳت رامچندر
ڀنڀرو غلام عباس
ٽانگ
ڀنوسر
تعليم
ٽٻوهي
ٽکڙائي سيد حاجي محمد حافظ شاهه
ٽمو کهرو
ٽمون مٺو
ٽنڊو باگو مدرسو
ٽنڊو غلام حيدر
ٽنڊو ولي محمد
تاجپور
ٽوڙي
ٿر
پاٻوڙو پٻڻ جو پن
پير عالي
پيرل قنبر
پير محمد زمان شاهه هاشمي
جاگو
جتوئي محمد يعقوب ڪامريڊ
پٻڻ 1
پـٿـر سـنڌي
جمن شاهه جيلاني
ڄام شورو1 (ضلعو)
جھالُري (ديهه)
جِهلورِي (ديهه)
چاري منگلان (ديهه)
چاڪر خان سهرياڻي
چانڊيو، امير احمد ’امير‘
چَرَ
چڙهي منگلان
چلم
چِلـمچِـي
چنڊ موريو
چونڊا واءِ
چيلاڙو
ڇيلارو
حسن بخش شاهه صوفي
حسين بادشاهه
حسين خان ٺوڙهو
حڪيم، محمد صالح ڪانڌڙو
حيدرآباد
خاصائيءَ واري جنگ
خاصخيلي، ذوالفقار علي
خانڻ چنجڻي
خرچيلو
خواجه محمد حسن رح لنواريءَ وارو
دريا خان جي اوطاق
دڙيلو
دکايل، هوندراج
هن صفحي کي شيئر ڪريو