داخلا نمبر 6866
عنوان پاٽائي محمد طاهر بن يوسف
شاخ شخصيتون
پڙهيو ويو 181 ڀيرا
داخلا جو حوالو انسائيڪلوپيڊيا جلد ٽيون

پاٽائي محمد طاهر بن يوسف

پاٽائي، محمد طاهر بن يوسف: شيخ طاهر ڏهين صدي هجريءَ جي پهرئين ڏهاڪي ۾ پاٽ شهر ۾ ڄائو. محمد طاهر رسمي علم پنهنجي والد شيخ يوسف وٽ ۽ مخدوم ميران ۽ مخدوم جعفر بوبڪائيءَ وٽ حاصل ڪيو. ان کان پوءِ سندس وڏو ڀاءُ شيخ طيب سندس والد ۽ پاڻ، ٽيئي بزرگ وطن کان روانا ٿي هڪ ڳوٺ ۾ پهتا، جو شيخ شهاب الدين سنڌيءَ جي نالي سان مشهور هو. شهاب الدين وڏو عالم، حقيقت جو واقف ۽ صاحبِ درس بزرگ هو. هن وٽ رهي منطق جي ڪتاب ”قطبي شرح شمسيه“ پڙهڻ جو عرض ڪيائين، پر شيخ شهاب الدين کيس امام محمد غزاليءَ جو ڪتاب ”منهاج العابدين“ پڙهڻ لاءِ چيو. ٽنهي اهو ڪتاب ٻن هفتن اندر اتاري ورتو ۽ ڪتاب جو درس شروع ڪيائون. 950 ھه/ 1543ع ۾ سنڌ مان گجرات ڏانهن روانو ٿيو ۽ ايرج پور ۾ پهچي شيخ محمد غوث گوالياريءَ (1485- 1563ع) جي صحبت مان گھڻو ڪجھه پرايائين. اتان روانو ٿي ڏکڻ هندستان ۾ سير ڪندي ان وقت جي وڏي بزرگ شيخ محمد ملتانيءَ جي ارادت جي حلقي ۾ داخل ٿيو. اتان موٽي اچي ايرج پور ۾ رهيو. جتي مرشد کيس خلافت جو خرقو عطا ڪيو. شيخ طاهر ايرج پور (ايلچ پور) ۾ ماڻهن کي اڪثر درس ڏيندو رهيو ۽ تصوف جي تلقين ڪندو هو.ڪجھه وقت کان پوءِ احمد نگر جو حاڪم مرتضيٰ نظام الملڪ ايرج پور تي ڪاهه ڪري آيو ۽ ترناله قلعو فتح ڪري ورتائين. ان سبب ملڪ ۾ ڀاڄ پئجي وئي ۽ وقت جي حاڪم کيس برهانپور ۾ هلي رهڻ لاءِ چيو، ان بعد شيخ طاهر هميشه لاءِ اچي برهانپور ۾ رهيو. وقت جي حاڪم علي عادل شاهه سندس درس ۽ تدريس لاءِ خانقاه تيار ڪرائي، جتي پاڻ ماڻهن کي فيض رسائيندو رهيو. سندس هيٺيان ڪتاب تصنيف ٿيل آهن: (1) ”تفسير مجمع البحار“ طاهري، جيڪو امام قشيريءَ جي ڪتاب اللطائف جي طرز تي آهي ۽ صوفياء ڪرام جي نُڪتن ۽ اشارن تي ٻڌل آهي، (2) مختصر قوت القلوب، (3) انتخاب مواهب لدنيه، (4) ملتقط جمع الجوامع سيوطي، (5) صحيح بخاريءَ جي شرح قسطلانيءَ جو اختصار، جيڪو 12 جلدن تي مشتمل آهي، (6) تفسير مدارڪ جو اختصار، جيڪو پنهنجن ٻن پٽن عبدالله ۽ رحمت الله لاءِ لکيائين، (7) اسامي رجال صحيح بخاري، (8) رياض الصالحين. هن صوفي بزرگ جي وفات 1004ھه بمطابق 1595ع ۾ ٿي.


هن صفحي کي شيئر ڪريو