بِهشتُ: جنت. قرآن شريف ۾ بھشت لاءِ جنت جو لفظ استعمال ٿيو آهي، يعني ”باغ“ ۽ جابجا هيءُ لفظ ٻين اضافتن سان ڪم آيو آهي. مثلاً، جنت النعيم، جنت الخلد، جنت عدن وغيرہ. بهرحال هي دائمي مسرتن ۽ راحتن جو مقام آهي. انجيل ۾ هن لاءِ بظاهر، حضرت عيسيٰ عليہ السلام ”آسماني بادشاهي“ جو اصطلاح ڪم آندو آهي.