ٻارهن امام: اهل تشيع حضرات، توحيد ۽ نبوت سان گڏوگڏ امامت جا بہ قائل آهن. هو ان ڳالھہ جا بہ قائل آهن تہ امامت کانسواءِ دين جي پيروي مڪمل ٿي نہ ٿي سگهي، ۽ حضور اڪرم صلعم جن جي حديث ”من ڪنت مولا فهذا علي مولا“ (آءٌ جنهن جو بہ مولا آهيان، ان جو علي بہ مولا آهي) موجب پهريون امام حضرت امير المومنين علي بن ابي طالب عليہ السلام آهي. حضرت علي عليہ السلام جي ولادت جمعہ جي ڏينهن 13- رجب 30 عام الفيل (بعثت کان ڏھہ سال پهرين) خانئه خدا ڪعبته ﷲ ۾ ٿي. هن مولود جي والد جو نالو حضرت عمران بن عبدالمطلب (ڪنيت ابو طالب) ۽ والدہ جو نالو بيبي فاطمہ بنت اسد بن هاشم هو. حضرت علي ڪرم ﷲ وجہ ۽ سندس والدين، حضرت محمد مصطفيٰ صلعم ۽ دين خدا جا ازل کان دوست ۽ مددگار هئا. حضرت علي ڪرم ﷲ وجہ پنھنجي سڄي زندگي اسلام جي خدمت ۾ گذاري ۽ انهي اسلام جي محبت سبب کين شھيد ڪيو ويو. 19 رمضان 40 ھہ تي صبح جي نماز جي ادائيگيءَ واري حالت ۾ عبدالرحمان بن ملجم/ زهر آلودہ تلوار سان وار ڪيو ۽ امام ٻن ڏينهن کانپوءِ 21 رمضان 40 ھہ ۾ شهادت جو جام نوش ڪيو (ڏسو: علي عليہ السلام، امام). اهل تشيع وارن جو ٻيو امام حضرت حسن المجتبيٰ عليہ السلام آهي. (ڏسو: امام حسن عليہ السلام) ٽيون امام حضرت امام حسين عليہ السلام (ڏسو: امام حسين عليہ السلام)، چوٿون امام، حضرت امام زين العابدين عليہ السلام (ڏسو: امام زين العابدين عليہ السلام)، پنجون امام، حضرت امام محمد باقر عليہ السلام، (ڏسو: محمد باقر عليہ السلام، امام) ڇهون امام، حضرت امام جعفر صادق عليہ السلام (ڏسو: جعفر صادق عليہ السلام، امام) ستون امام، حضرت امام موسيٰ ڪاظم عليہ السلام (ڏسو: موسيٰ ڪاظم عليہ السلام، امام) اٺون امام، حضرت امام علي بن موسيٰ الرضا عليہ السلام (ڏسو: موسيٰ الرضا عليہ السلام، امام) نائون امام، حضرت امام محمد تقي عليہ السلام (ڏسو: محمد تقي عليہ السلام، امام) ڏهون امام، حضرت امام علي النقي عليہ السلام (ڏسو: علي النقي عليہ السلام، امام) يارهون امام، حضرت امام حسن عسڪري عليہ السلام (ڏسو: حسن عسڪري عليہ السلام، امام) شيعن جو ٻارهون امام قائم آل محمد حضرت امام مهدي عليہ السلام (ڏسو: قائم آل محمد، مهدي عليہ السلام، امام) آهي .