ٻُڪُ: ٻنھي ھٿن کي پاڻ ۾ ملائي، پيالي جي صورت ۾ ٺاھڻ، (دعا گهرڻ)، ٿانءَ نہ ھئڻ جي حالت ۾ ھٿن سان ٻڪ ٺاھي پاڻي پيئڻ وغيرہ. ان اٽي وغيرہ جي مئڻ جو ماڻ (مثال طور ھڪ ٻڪ، ٻہ ٻڪ وغيرہ). ”ٻُڪ پاڻيءَ ۾ ٻڏي مرڻ“ هڪ اصطلاح آهي، جنهن جو مطلب ڪنهن کي غلط ڪم ڪرڻ تي نندڻ هوندو آهي .