سنڌيانا ۾ موجود تصويرون ۽ انهن جا عنوان پڻ ڏسي سگھو ٿا
سنڌيانا ۾ موجود مضمونن کي حوالي طور تاريخ وار رکيو ويو آهي
سنڌيانا ۾ موجود مضمونن کي موضوع وار ترتيب ۾ رکيو ويو آهي
سنڌيانا ۾ موجود مضمونن کي الف ب وار ترتيب ۾ رکيو ويو آهي
سنڌي زبان جي تاريخ ۾، سنڌ بابت پهريون جامع ۽ باتصوير دستاويز ’انسائيڪلو پيڊيا سنڌيانا‘ جي صورت ۾ آگسٽ 2009ع ۾ ڇپجي پڌرو ٿيو. جنهن جا هن وقت تائين 13جلد ڇپجي پڌرا ٿي چڪا آهن، جڏهن تہ جلد چوڏھون پڻ تياريءَ جي آخري مرحلن ۾ آهي. هن اهم رٿا جو ابتدائي خاڪو تہ 1998ع ۾ جڙيو پر ان کان اڳ سنڌي ٻوليءَ جي با اختيار اداري جي قيام بعد 1991ع کان ئي اهڙي رٿا تي سوچ ويچار جو سلسلو شروع ٿيو هو. بعد ۾ ڊاڪٽر تنوير عباسيءَ هن رٿا جوابتدائي خاڪو تيار ڪيو ۽ 1998ع ۾ سنڌي ٻولي اٿارٽيءَ جي تڏهوڪي چيئرمين ڊاڪٽر غلام علي الانا باقائدي ريسرچ سيل ٺاهي نامور استاد ۽ عالم شيخ محمد اسماعيل کي انچارج مقرر ڪري نوجوان ريسرچرن جي ٽيم ترتيب ڏني. انهيءَ سلسلي ۾ سنڌ جي هر ضلعي ۾ اديبن ۽ سهڪاري ساٿين کي بہ مواد ۽ تصويرن وغيرہ جي سهڪار لاءِ خط لکيا ويا. ايڊيٽوريل بورڊ ۾ جناب محمد ابراهيم جويو، ڊاڪٽر فھميدہ حسين ، ڊاڪٽر ﷲ رکيو ٻُٽ، امداد حسيني، ڊاڪٽر شمس الدين تنيو ۽ تاج جويو شامل هئا. پهرئين جلد جو ڪم لڳ ڀڳ پورو ٿيو پر اهو ڇپائي جي مرحلي کان رهجي ويو، ڇاڪاڻ تہ 2001ع ۾ ڊاڪٽر غلام علي الانا جي وڃڻ بعد هن اسڪيم تي ڪم بند ٿي وي..... وڌيڪ پڙهو
درسگاھہ سرينواري: سانگهڙ ۽ کپري جي وچ تي، ٽنڊي مٺا خان روڊ سان، هاڻوڪي سرينواريءَ جي ڀر ۾، هڪ ميل اُتر طرف، پراڻي ڍوري (ڪاري ناري) جي ڪپ تي هيءَ درسگاھہ قائم هئي، جيڪا هن وقت هڪ ڀڙي جي شڪل ۾ موجود آهي. اٽڪل 1140-1150 هجريءَ ڌاري هيءَ درسگاھہ قائم ٿي هئي، جنهن جو باني ۽ مهتمم ميان مخدوم تاج محمد ڪيريو هو. ميان مخدوم تاج محمد ڪيريو ۽ ميان محمد مبين ولد مُجاهد ڪيريو ھمعصر ۽ ويجها مائٽ ھئا . چوٽيارين واري پهرين مسجد وانگر، درسگاھہ سري واريءَ ۾ هڪ مسجد جوڙائي. روايت آهي تہ مائي ڄامان هتي هڪ پڪو کوھہ ۽ هڪ ڪڙيو بہ کوٽايو هو. اُن کانسواءِ مسافر طالبن لاءِ هڪ مسافر خانو بہ ٺهرايائين، جن جا نشان هن وقت ميسارجي چُڪا آهن. سانگهڙ ۽ کپري جي وچ تي پيرونمل جي اُتر طرف، ارڙهين ميل موريءَ ويجهو، اولياءَ بھرام بريءَ سان لڳو لڳ ڏکڻ اوڀر طرف واگهين واري ڀٽ آهي، جنهن تي شاھہ ڀٽائيءَ جو تڪيو موجود آهي. شاھہ ڀٽائي واگهين واري ڀٽ تي ٻہ ٽي راتيون رهڻ کانپوءِ، چار ميل اوڀر طرف درسگاھہ سري واريءَ ۾ آيو هو. روايت آهي تہ درسگاھہ جي طالب علمن ڀٽائي صاحب کي ڪو نہ سڃاتو. کيس تلڪ، جڻيا ۽ گيڙو رتا ڪپڙا ڏسي، جوڳي يا سا....وڌيڪ پڙهو